ebâbil/in

 

 

...

 

ebâbil idim ;

yeri bilmedim

uykularım göklerde bölündü ,

okunmuş sular içtim

kurşunlarla durdum

yıldızımı sen tut diye ..

 

...

 

en çok babam severdi beni

ne haylaz düşlerim vardı

onyedimde

kolsuz-kanatsız kaldım .

çok çalıştım sonra çok

çok gezdim ;

kör/d/ü/ğ/ü/m

yara-bere  dolaştım

önüme gelenle dalaştım

bir el bekledim

bir eldi beklediğim

kim tuttuysa bıraktım .

 

...

 

pek sayardı babam ondokuzu

tam ondokuz yıl oldu

bekledim bir müjde

bir hediye

sevdâymış adı  konmuş  

adımı koymuş

otuzyedime ..

 

...

 

sandıkta kundakladığım

çeyizlerimi sersem

bassan geçsen

göçük altına senden önce ben gitsem

mühlet verse Râb

son bi' söz söylesem

yusuf seni kıskansa ..?

 

...

 

canımdan can kopuyor yâr !

her gece mâtem odamda

utanıyorum uykularımdan

ya or'da yoksan ..

 

...

ihtimâl yok biliyorum !

...

 

haketmek için bilenmedim

sabrettim

taşa geçti dişim .

 

...

 

sözünü mushaf belledim

ya temelli git arat kendini

ya kurtar al sevdâmı

sar boynuna

kanat yap uçur beni

 

...

 

( babacığım ...

yüreğin serinlesin

gözün kapansın gayrı

hiç uyumadın biliyorum

göçük altında

tam ondokuz yıl oldu

merak etme beni

başını eğdirmedim

olmak istediğim yerdeyim ...)

 

...

 

 

 

 

DemirLeblebi yazılarının diğerleri..

10:47 - 24/7/2006 -